شعر یتیم

باز دست آسمان کجمدار

شد برون از آستین روزگار

سوژه منظور را پر پر نمود

تا بماند آش سبزی یادگار

هم شده اشعار من امشب یتیم

هم نخودها وعدس ها سوگوار

بلبل طبعم دگر لب بسته است

وای من دیگر نمی آید بهار

در سوگ آش سبزی ...

میمند فارس، چه خبر؟...